2011-02 Wilde Vaart ophalen

Verslag tocht van Harderwijk naar Almere
01-04-2011 tot 02-04-2011

We hadden een heel strak schema, om 3u op de wsv, Thomas inschrijven en met een overvolle auto richting Harderwijk. Eenmaal in Harderwijk bleek dat Willem (de vorige eigenaar van het schip) de spullen nog niet gebracht had. Omdat we hier nog op moesten wachten zijn we maar gaan schrobben. De Aries windvaan en 2 (nieuwe!) accu`s liggen wel aan boord, maar de fok en gps niet. Hier gaat Willem nog achteraan.

De brug van Elburg hadden we gemist, dus we zeilde op ons gemakje richting de brug en kookte ondertussen een overheerlijke pasta – wat een gemak aan boord! In Elburg vele herinneringen opgehaald en `s ochtends om 7uur de brug door gevaren richting Roggebotsluis, de hele tocht heeft de zon heerlijk geschenen met een windje variĆ«rend van 3 tot 4.

Bij de Ketelbrug moesten we erg lang wachten, dus probeerde we het rolfok systeem te verbeteren, waarna ik een half uur bovenin de mast heb gezeten – super vet! Terwijl ik daar bovenin hing vaarde we door de brug en kon ik 14 meter hoog de auto`s zien!

Eenmaal bij de sluis van Lelystad, kwam Randy met zijn racefiets en race – outfit aanfietsen.. geniaal! Het schutten duurde erg lang, waardoor we later bij de Hollandse brug waren, maar wel een grandioos mooie zeiltocht hebben gemaakt! De boot zeilde echt fantastisch, de fantasie ging de vrije loop.. Marius bedacht een 2e mast, er gaat een hangmat mee op vakantie, we willen stoeltjes bouwen, Randy krijgt een boegspriet voorop en voor Paul komt een een gat bovenop de telefooncel zodat ook hij rechtop kan zitten onder het afdakje, en voor als het regent komt er een plastic kom omheen (soort omgekeerde vissenkom). Altijd handig!

Dan nu over naar het echte werk, de big-bags! In Marina-haven waren we al begonnen met het vullen, waar we, terwijl we voor de brug lagen meer door gingen. Hier waren we heeeel lang mee bezig, hij maakte elke keer niet genoeg helling, waarna we opnieuw moesten bijvullen en uitproberen. Tegen 8 uur begon 1 bigbag heel erg te lekken, Paul hield de liner aan de onderkant nog vast maar kon de duizenden liters water (nee natuurlijk) .. niet tegenhouden, dus die vloog leeg (over mij) ..

Het begon al donker te worden, Nynke was ondertussen al met de trein voorbij gereden en zwaaide naar ons.. Toch besloten we opnieuw te proberen, uiteindelijk om half 10 savonds hadden we genoeg helling gemaakt (water kwam ruim voorbij de gangboorden) .. om het aan te durven onder de brug te gaan. Iedereen had een taak, Marius achter het roer met de motor, Paul en Thomas begeleidde de bigbags met een touw, Randy hield de balans en controle op het voordek en ik hing met (al!) mijn gewicht aan de stagen en tot mijn enkels in het water! Het was zo ontzettend spannend dat het muisstil werd, we keken elkaar om beurten aan, zeiden alleen het hoognodige en de eerste centimeters waren verschrikkelijk. We vaarde zo schuin, de boot vaarde richting de palen van de brug, maar we raakte de brug niet. Dus in vele seconde van stilte besloten we te gassen en door te varen. Marius had weinig grip op het roer, waardoor we de brug een beetje raakte.. maar we zijn er onderdoor gekomen, iedereen stond aan alle kanten te trillen, wat was dit spannend! De vader van Marius en Thomas opgehaald, een rustige tocht naar wsv gehad en daar lag hij dan, box D79.. steekt zelfs nog uit, qua breedte gaat het net en onverwoestbaar groot! De rest valt in het niets, wat een boot!

We zijn verliefd, alles kan met die boot! Er is nog veel te leren en te klussen, maar hij ligt in zijn thuishaven en ik kan niet wachten om er weer naartoe te gaan!

Dit bericht is geplaatst in Zeilverhalen van Vroeger!. Bookmark de permalink.