2011-07-31 Arrival Brighton

Woensdag 27 juli: Scheveningen tot Stellendam
Donderdag 28 juli: Stellendam – Oostende
Vrijdag 29 juli: Oostende – Calais, Frankrijk
Zondag 31 juli: Calais, Frankrijk – Brighton, Engeland

De eerste tocht op zee is achter de rug, we vertrekken vroeg richting Stellendam, of eigenlijk met het idee, we zien wel hoe ver we komen. Laurens weet nog een zeiljas te vinden en we pikken hem op bij de vissershaven. De deining begint al aardig op te spelen, we vragen ons af of we allemaal nog zeeziek gaan worden en besluiten een kots-schema te maken. Binnen de kortste keren vangen we twee makrelen, bakken ze en eten ze meteen op, wat een feest! We blijven scherp en communiceren via de marifoon bij het drukke scheepvaartverkeer van Rotterdam. Eenmaal daar staat er zo weinig wind dat we zijn gaan moteren tot aan Stellendam. Hier konden we aan een steiger liggen en hadden de luxe dat we `s morgens om 6uur bij een viswinkel visgerei konden kopen (lijn was verloren gegaan), waarna we om half 7 vertrokken richting Zeeland. Het ritueel van koffie en ontbijt doet zijn intrede en ieder weet zijn weg te vinden op de boot. We lijken wel een groot gezin en zien geregeld mensen naar ons kijken en tellen, met hoeveel zitten die aan boord? Qua logistiek is het een hele klus om `s avonds alle bedden klaar te maken, maar zodra we liggen slaapt iedereen heerlijk aan boord.

Richting Zeeland hebben we heerlijke wind en komen aan het einde van de middag aan in Oostende, op tijd om nog verse boodschappen te halen en eten overheerlijke wraps en gaan hierna de stad in. Er speelt een live bandje en we zoeken nog een kroeg op. De dag erna sliep iedereen uit en vertrokken met een half brakke bemanning richting Frankrijk. Dit kwam zwaar op de maag te liggen bij Thomas, voor vertrek moet hij al overgeven en dat wordt alleen maar meer op zee. Marius zorgde dat er een kots-schema werd gemaakt.

Er stond een stevige wind en we hielden continue 7 knopen vast, de eerstvolgende haven werd Calais, Frankrijk. Wat een feest, dit is pas vakantie, we kunnen de mensen om ons heen niet meer verstaan! De laatste uren waren spannend, in het donker onze weg moeten vinden via de gps. Het was een goede voorbereiding voor de tocht naar Engeland, mede vanwege de grote drukte met scheepvaart voor de haven van Calais. In de haven konden we de boot aan een moring vastleggen (vast anker) en vertrokken we de volgende ochtend met onze bijboot Gerrit naar vaste land. Dit was een hele onderneming met de deining en het gewicht dat Gerrit moest dragen. Met natte billen allemaal veilig aan vaste wal gekomen en een heerlijke dag in Calais gehad. De zon begon te schijnen, dus zijn de stad gaan verkennen en in het park gelegen met stokbrood en borrelhapjes/drankjes; het ultieme vakantie gevoel! `S avonds bleek er een kermis te zijn, waar we de botsauto`s in zijn gegaan en Daniel heeft zich uitgeleefd in een luchtbel in het water, foto`s volgen nog!

Zondag zijn we op ons gemak de boot gaan voorbereiden voor de tocht en werken alle to-do lijstjes af. Uiteindelijk vertrekken we pas om 4 uur, maar weten al gauw een makreel te vangen, erna volgen er nog meer en uiteindelijk vangen we 13 makrelen! Iedereen komt aan de beurt om ze van hun haakje te halen en te bereiden voor het avondeten. Bij de een gaat dit makkelijker dan bij de ander, het is toch anders als je een makreel in de supermarkt koopt! We schillen aardappels, koken en bakken deze en ondertussen liggen de gemarineerde makrelen in folie op de BBQ, we denken dat het vanaf nu niet mooier kan, wat een belevenis! De zonsondergang valt in en de boot wordt onrustig en men begint te schreeuwen, dolfijnen! Niet een, maar wel 20 dolfijnen zwemmen niet ver van de boot! We kijken elkaar aan en geloven onze ogen niet, ik krijg bijna tranen in mijn ogen!

De nacht valt in en we houden een meeting, we gaan de nacht in met shifts van 3 uur. Tegen de ochtend zwemmen er zo`n 6 dolfijnen voor de punt en lijken voor ons de dansen. Op de achtergrond zien we de krijtrotsen van Engeland, wat is er mooier dan dit.. we zijn op reis!

Brighton was geweldig! Zomaar Engeland met een eigen bootje!

Prachtige witte krijtrotsen is het eerste wat we zagen van de Engelse zuidkust. Brighton zelf heeft ons een mooie pub te bieden met het Engelse koolzuurvrije bier. Heerlijk! Een enorme pier met de allure van de Efteling is het mikpunt. Die avond verblijven we op het strand vlakbij de pier met wat lokale obers van onze leeftijd. Leuke gesprekken en een nachtduik in het glasheldere water zoals we dat echt niet in Nederland kennen maken de avond tot een succes.

De hierop volgende dag verkennen we de stad. Wat een plek!

Op 3 augustus koersen we richting Portsmouth. Weer een dag en een nacht op zee. De voorspellingen zijn matig. Goed weer, maar nul wind, draaiend naar het westen. Het was natuurlijk aftellen wanneer de ons gelukmakende noord-ooster wind zou draaien naar de overheersende zuid-wester wind. En dit gebeurde tijdens onze tocht naar de stad van de Victory en de Warrior. Zo meteen meer hierover. We vertrokken in de nacht om 01.00. Niet de wind, maar de stroming maakt dat we vooruit komen. Later op de middag van de volgende dag kregen we tegen de weersverwachtingen in te maken met 5 a 6 bft, ondersteund door een fel schijnende zon. Wat een geweldig stuk zeilen! Voor het eerst dubbel gereefd. Omdat de tophoek van de Genua het begeeft zetten we de kleine fok met leuvers op de voorstag.

De entree van Portsmouth is bijzonder te noemen. Met de volle 5 bft in de rug scheuren we de monding van de baai in. Vol op de golven surfend merken we dat we met 0,8 knoop op de gps vooruit komen. De aan bakboord liggende boei is niet voorbij te zeilen. De sterke stroom van minstens 5 knopen maakt dat we gelijk aan de boei blijven. Zo zeilen we een halfuurtje met volle snelheid door het water, zonder echt iets vooruit te komen. De boei kan geramd worden bij de geringste stuur fout, maar dit gebeurt natuurlijk niet. Na het bijzetten van de 30pk sterke yanmar motor gaat het beter. We zeilen wat rond in de baai, langs een paar kopstukken van de Royal Navy. Na daar weg gestuurd te zijn door de politie leggen we aan in de marina.

Portsmouth heeft twee prachtige historische schepen te bieden. In eerste plaats de Victory. Het originele slagschip uit 1760, de plek waar admiraal Nelson gesneuveld is, ligt in haar droogdok te wachten op bezoekers. Daarnaast het moderne staal geklonken schip de HMS Warrior. Dit schip uit 1860 is slechts 100 jaar jonger dan de victory. Maar is uitgerust met een stoom machine, en is in vele andere opzichten moderner dan de Victory, die meer weg heeft van onze eigen Batavia.
Hier in Portsmouth verlaten Thomas en Randy ons team, die avond vertrekken ze in een propeller-vliegtuig richting Nederland.

De avond waarop Randy en Thomas ons verlaten plannen wij de volgende tocht. We weten dat de beroemde Cowes week op het punt staat te beginnen. Wat een mooi toeval! Dus reden te meer om hier te vertrekken. We ontmoeten Nederlanders (Frans en ouders) die ons lekker maken voor de Channel islands. De bemanning van de 50 ft Beneteau van Leendert was sceptisch over het varen naar deze eilandgroep. Na van hun gastvrijheid aan boord genoten te hebben schenken ze ons een Imray almanak, met beknopte informatie over de havens van west Europa. Ons doel om de eilandengroep van de Scilly’s aan te doen laten we varen, het wordt de kanaal eilanden!!

Groetjes van de crew,

Frederiek

Dit bericht is geplaatst in Zeilvakantie 2011. Bookmark de permalink.