2014-07-01 Durgerdam – Scheveningen

1. De deining in boot, hart en benen
Durgerdam – Scheveningen
30/06/2014 – 01/07/2014

Na twee weken in het pittoreske Durgerdam was het tijd voor beweging, beweging van zoet naar zout, beweging van droom naar realiteit. De boot ‘onze Wildevaart’ is er klaar voor en met een vertrouwd gevoel varen wij Durgerdam uit.

Slechts 2 dagen voor vertrek organiseerden wij onze afscheidsborrel. Vanaf het middaguur was het raak en kwamen vrienden, kennissen, familie en geliefde op de boot langs. Rond 2 uur spraken wij drie elkaar nog even en grapte over de komende stilte voor de storm. Wat een opkomst, wat een leuke mensen en wat een onwijs gezellige dag. Met een bbq en genoeg hapjes en borrels kon deze dag niet stuk. Ook het weer zat mee! De Wilde Vaart is daarnaast goed getest. Tot de nok vol met proviand waren er momenten dat er zeker 30 mensen op de boot stonden.

De heerlijke reis richting IJmuiden verliep probleemloos. Bolling, de boot van Hans en Maurits Looije voer met ons op met als resultaat prachtige foto’s. Hier begint de reis ook al een beetje! We maken meters, we zeggen gedag tegen plekken die we de komende jaren niet meer zullen zien en maken hiervoor in de plaats kennis met de eerste grote vrachtschepen.

Wat is groot? Rotterdam, de zeehaven van Europa, een welbekend feit. Maar Amsterdam heeft ook zijn industriegebieden en gigantische tankers varen door dit kanaal. Een machtig aanzicht en rustig tuffend met een gangetje van 4.0 knopen varen wij de zilte lucht tegemoet.

Maandag, 30 juni 2014; we naderen de sluizen van IJmuiden. Het eerste echte moment om de marifoon te gebruiken. Frederiek; “Hier Bolling en de Wildvaart aan zeesluis IJmuiden”. Of ze eventjes de poorten naar onze geluk en zaligheid wouden openen. Daar loerde het avontuur. Het was eb, het water in de sluis zakte slecht enkele centimeters en dan die brug en deuren open. Je ruikt de vislucht, het zout en de vrijheid. Het zoete water verandert in zout water, en de boot stijgt door de grotere dichtheid van het zoute water. Een geweldig gevoel, we kunnen niet anders zeggen.

Dinsdag, 1 juli 9:00 uur; familie komt de laatste groet brengen. Een emotioneel afscheid dat goed voelt. Een volle kade en een boot die staat te schreeuwen om aandacht. Zeilen omhoog, schoten aan en helling maken. Na kopjes koffie en gezelligheid gooien wij de trossen los. Een rondje van de zaak volgt en de Wildvaart is nu officieel weg. Verhaal 1, tocht 1 van de wereldreis die nu echt begonnen is.

Nog geen minuten later slaat ze toe, de deining in boot, hart en benen. De boot knalt over de golven, de emotie zit nog diep en de benen moeten werken. In evenwicht blijven en terug naar de basis. Het kotterfok is een veilige eerste start. Het grootzeil volgt en de Genua maakt het schip compleet. Vol in de monding van IJmuiden knallen wij aan de wind richting de kardinaal die het pad naar zuid veilig stelt. We varen, we zeilen en we hebben er ongelooflijk veel zin in.

Een zeer relaxte dag volgt met een constante wind, heerlijke zon en mooie snelheid van 5.5 knopen gemiddeld. Weinig kinderziektes, de boot doet waar ze voor gemaakt is. De ruime koers naar het zuiden brengt rust en regelmaat. De zonnebrand komt tevoorschijn en de way-points zijn uitgezet.

De koers was nog wat onduidelijk. Langs een kameraad in Rotterdam of meteen door naar België. Het is Rotterdam geworden en om daar te komen hebben wij eerst aangelegd in Scheveningen. Morgenochtend vertrekken wij al vroeg, tegen de stroming in, om dan rond het middaguur de stroming gunstig te pakken richting Rotterdam. Spannend en opletten geblazen want bij de ingang van de Maas die naar Rotterdam gaat komen de grootste zeetankers van de wereld binnen Wij moeten eerst de geul overvaren van noord naar zuid en dan buiten de vaargeul stuurboord houden om zo naar binnen te varen. Met dan nog een reis van 20 mijl c.q. 36 kilometer gaan wij weer landinwaarts. Best een gek idee, maar met een wereldreis wil je minstens ook Rotterdam hebben aangedaan. Een reis vol fascinatie langs tientallen terminals en dan bij de Erasmusbrug nog een stukje verder waar Marius met zijn schip ligt bij Rotterdam City Marina.

Daarover later meer, wij liggen nu in Scheveningen. Even wennen dat je wordt weggezet door de stroming bij het invaren van de havenmonding. Je moet je voorstellen dat je recht naar de ingang van de havenmonding vaart. Geen zorgen, alles is vrij duidelijk uitgestippeld en de 2 pieren zijn duidelijk in zicht. Echter, zodra ja even niet kijkt ben je 50 meter naar het zuiden weggezet en mis je haven volledig. Tijd om de formules weer toe te passen om de omstandigheden door te berekenen. Zojuist lekker Chili Con Carne gegeten en ons verwonderd over de vele luxe polyester zeiljachten die hier aanleggen.

Twee kades tegenover elkaar van elk 80 meter lang. Genoeg voor aan elke kant 5 boten, aldus 5 boten op een rij in de lengte, maar daarna ook nog eens in de breedte. Dan de eis vanuit de havenmeester dat alle boten met de punt naar voren liggen. Een uitdaging voor ons, want achteruit varen is allerminst prettig te noemen. Weinig controle en dan tussen al die schepen. Met behulp van de wind hebben wij met een halve bocht vooruit toch kunnen aanleggen. De wind draaide ons recht.

Tijd voor de routeplanning van morgen. Het wordt een vroegertje en met de voorspelling wordt dat bruinbakken. Wij hebben er zin in. Nogmaals heel erg bedankt voor alle lieve kaarten, cadeautjes, woorden en knuffels. Jullie horen weer van ons,

Groetjes van de Wildevaart crew

Dit bericht is geplaatst in Wereldreis 2014-2016. Bookmark de permalink.