2014-07-02 Scheveningen- Rotterdam

2. Stroming van de maas
Scheveningen – Rotterdam
02-07-2014

Dag 2 van ons grote avontuur. We staan vroeg op want de buurman had aangegeven dat hij om 8 uur wou uitvaren. We liggen met 3 boten breed en wij liggen aan het uiteinde. Vroeg opstaan komt ons goed uit, want we willen snel doorvaren richting Maasvlakte om daar via de Maas naar Rotterdam centrum te varen.

Frederiek is al vroeg uit de veren terwijl Laurens en Paul zich nog een keer omdraaien. Ze verteld dat de buurman al druk in de weer is en grapt erover dat hij zelfs al zijn zwemvest aan heeft. Het is nu 07:00 uur, dus tijd genoeg denken wij zo. Uit het niets is er even totaal ongeloof en dan binnen seconden staan ook Laurens en Paul in onderbroek aan dek. Frederiek roept dat die mafkees de landvasten van de Wildevaart aan het losmaken is. Verder geen seintje, geen gebaar of wat dan ook. We worden gewoon losgegooid!

Frederiek weet snel met een landvast bij de eerste boot te komen. Een behoorlijke opgave want meneer buurman asociaal heeft ons losgegooid en zijn eigen motor doodleuk in zijn vooruit gezet. Via de al varende boot bereikt Frederiek de boot die nog aan de kade vastligt en probeert uit alle macht de Wildevaart langszij te krijgen. Laurens helpt Frederiek en probeert meneer asociaal te bereiken maar die negeert ons volledig. Paul voorkomt achter een botsing met boten die achter ons liggen. We kunnen het simpelweg niet geloven hoe iemand zo a-relax kan zijn. Als wij niet op tijd zouden reageren had de wind de achterkant van de Wildevaart tegen de voorkant van een rij met 4 dure polyester jachten gedrukt. Dan was het echt meteen een chaos geworden.

We vertrekken die dag wat later dan gepland en praten nog veel over de bijzondere gebeurtenissen die morgen. Dat een boot vroeg wilt vertrekken is prima, maar afspraak is afspraak en 08:00 uur is dan ook echt 08:00 uur en niet plotseling 07:00 uur. Gelukkig is de wind prima en met een rustige 3 knopen koersen wij op de Maasvlakte af. Hoe zal het dit jaar gaan, want in plaats van de vaargeul oversteken gaan wij nu samen met al het vrachtverkeer mee naar binnen. Twee jaar daarvoor was het nog frustrerend en spannend omdat wij geen gehoor op de marifoon kregen, maar met ons spiksplinternieuwe marifoon was het nu een geweldige ervaring.

Zeker 4 mijl vooraf melden wij ons bij de Maas Entrance en worden netjes, kort en zakelijk beantwoord. Wij maken onze intenties duidelijk en krijgen instructies om via de Noordkaap binnen te varen. De Noorkaap is de noordelijke kaap en we hebben dan nog geen last van de zeeschepen. Het is een leuke ervaring met de marifoon. Vanaf het moment van binnenvaren worden we nog enkele keren opgeroepen om dan wel gas in te houden, een schip voor te laten gaan, over te steken en vervolgens moeten wij ons melden bij een nieuwe sector.

De zeeschepen zij enorm en we kijken onze ogen uit. De laatste keer dat wij echt een WAUW moment hadden is inmiddels al jaren geleden. Toen nog in de sluis van Lelystad, met de BM van Marius. Het was een grote binnenvaarder, niet eerder hadden wij zo’n groot schip gezien. De jaren daarop hebben we zeker grotere schepen gezien, maar tot vandaag was er niet eerder dat WAUW moment. Ongeloof, dit zijn echt monsters van staal met zeker 1000én 40ft containers die het dek volledig vullen.

We varen de Maas rustig door op de motor. Zeilen laten we voor wat het is, ook omdat we niet zeker weten of het wel mag. Op de terugweg zeilen we wel, maar dat ook vanwege de zeer gunstige windrichting. We varen langs de maaskering, een indrukwekkend stukje techniek. Aan beide zijde van de Maas liggen gigantische bogen op het land die het water in kunnen worden gezakt de maas volledig afsluiten, indien de waterstand echt veel te hoog zou worden.
Het volgende schouwspel speelt zich alweer voor onze ogen af. Een grote olietanker is ons voorbij komen varen met, voor zo’n 200 meter lange boot, een slakkengangetje. Er komen twee piltos bij, kleine sleepboten met heel veel vermogen. De pilotboten worden voor twee doelen gebruikt. Ten eerste om een pilot, een soort van kapitein die het gebied kent, naar de binnenvarende schepen te begeleiden. Dit nog voordat het schip de maas opvaart en daar neemt de pilot de controle van het schipt over. Ten tweede duwen, trekken en slepen de piltos de grote tankers om te remmen en bochten te maken.

Deze pilot vaart naar de achterkant en draait zich om. Achterwaarts vaart de boot naar de tanker en er worden grote ijzeren kabels bevestigt. We zwaaien naar elkaar en geven nog wat gas bij om de zelfde snelheid te bereiken. We varen zij aan zij en wachten tot het grote geweld begint. Uit het niets toetert de olietanker keihard. Dit zijn geen toeters zoals auto’s, een toeter die je kent van het voetbal of wellicht die van een trein. Dit is een enorm kabaal en worden er wild enthousiast van. We slaan met onze vuisten in de lucht om het nog meer aan te moedigen.

Uiteraard, het was voor ons bedoeld. De pilot had ons al veel eerder kunnen oproepen en we snappen achteraf ook niet waarom dat niet was gedaan. De marifoon gaat over en het komt erop neer dat we ons zo snel mogelijk uit de voeten moeten maken. Als klap op de vuurpijl verschijnt er uit het niets ook een groot jacht met de karakteristieken van een politieboot, maar dan van Rotterdam Authority. Mannen in nette uniforme met wilde gebaren. Wij snappen het allang en maken een rondje en varen achterlangs.

Tot slot is daar de Erasmusbrug. Wij hebben die zelf nog nooit zien open gaan, mocht dat überhaupt kunnen en nu gaat die open voor ons. Ruim een uur van te voren melden wij ons aan en we mogen om 20:30 stipt passeren. De stroom is inmiddels in ons voordeel, namelijk landinwaarts en we dobberen rustig richting de brug. Aan de zijkant gaat een gigantisch platform de lucht in en we navigeren rustig door de brug. Het is kicken! Al die dagelijkse bezigheden van het normale leven en het licht totaal op ze gat. Tientalen stilstaande auto’s, fietsers, wandelaars en trams kijken naar onze Wildevaart die rustig voorbij koerst.

Marius, Daniel en Thomas begroeten ons vanaf de kant. Ze hebben foto’s gemaakt en zijn ook dolenthousiast. Marius woont op zijn 40ft zeiljacht, een van der Stadt ontwerp, in de haven van Rotterdam City. Een geweldige plek voor een student! Het wordt een zeer gezellige avond op Marius zijn boot, Frank komt ook nog langs. Hij heeft een heerlijke ovenschotel gemaakt en we kletsen over de komende reis, vakantie en oude verhalen van vroeger.

De avond wordt afgesloten met een wandeling via de Erasmusbrug naar de overkant. De volgende morgen is het alweer tijd om op tijd de brug onderdoor te gaan om zo op tijd de stroming meer te pakken. We bezoeken snel nog de Pegasus, de boot die Arjen en Florian met de Green Miles gebruikt hebben om ook de wereld over te zeilen. Een mooi schip, maar wel jammer om haar daar zo alleen te zien liggen. Wij varen weer uit, eindbestemming nog onbekend.

Dit bericht is geplaatst in Wereldreis 2014-2016. Bookmark de permalink.