2014-07-27 I’le D’eoussant – Gijon

13. Het land van siesta en cidera
I’le d’ouessant – Gijon
22-07-2014 tot en met 28-07-2014

Het begin van deze reis, waar de Wildevaart een klassieke tweemaster behoedde van de rotsen was spannend, de rest van de komende 5 dagen en 4 nachten waren verreweg van spannend, maar juist zeer ontspannen. Continue een windkracht 3 en continue plat voor het lappie, of ook wel het melkmeisje genoemd. Het grootzeil aan stuurboord met een bulletally (dat is een lijn naar de punt toe zodat de giek niet klappert of plotseling omslaat naar de andere kant) en de Genua aan bakboord met een boom uitgezet. Een prima koers en rustig toeren we de golf van Biskaje over.

De dagen gaan gemoedelijk in elkaar over en iedereen weet zich prima te vermaken met boekjes lezen, leuke gesprekken, muziek, verhalen schrijven, klusjes doen en lekker staren naar de sterren of de golfen. We worden elke dag en nacht beloont met groepen Atlantische dolfijnen. Ze zijn grijs en heel nieuwsgierig. We noemen er 1 vlekkie, omdat die het brutaalste is en een groot litteken op de gezicht heeft. We schieten prachtige beelden en bij de eerste keer toen zij zich overdag lieten zien sprongen Laurens en Bas erbij. Helaas schrokken ze daar van, maar we kregen er toch een mooie video bij. Later filmen wij de dolfijnen op prachtige wijze door de gopro onder water te houden wat fenomenale beelden oplevert.

We bereiken Gijon en weten zeker dat we nu in warme streken zijn. Het is heerlijk warm, er zijn meerdere stranden die duidelijk overvol liggen en de baai is vol met bootjes. We hebben zoals gewoonlijk weer mazzel want er is een vliegshow gaande. Bij aankomst zien we al meerdere stuntvliegtuigen over de stad scheren en ingewikkelde manoeuvres uitvoeren. Er zijn oude spitfighters die de britten gebruikten in de 2e wereldoorlog. Ook zien we 1 Harrier die verticaal midden in de stad land en nog ander vliegtuigen met brullende motoren. Ze vliegen in verschillende formaties, maken loopings, vliegen ondersteboven en schieten verschillende kleuren rook uit aan de achterkant.

Wij melden ons bij het havenkantoor en voor het eerst moeten we alle papieren die we hebben laten zien. Alles is goed, al was het wel een nieuwe ervaring.

In de stad scoren we biertjes en lunch en we gaan lekker genieten in het park. De zon is heerlijk en we hebben totaal geen haast. Beetje filosoferen en mensen kijken, heerlijk. We gaan de stad weer in en vinden een leuke plek onder enkele bomen. Het zit er vol met mensen en ze drinken allemaal cidera. Een cider van appel en echt een Spaanse traditie. Je neemt een fles van 70cl en snijd de kurk zo dat er een schenk- en een luchtkant zijn. Je gaat rechtop staan en kijkt strak naar voren terwijl je het glas in je linkerkant zo laag mogelijk houdt en de fles zo hoog mogelijk boven je hoofd uitschenkt. Zonder te kijken je glas raken en dan die 3 slokken drinken. Niet vergeten een beetje te laten zitten wat je dan op straat gooit. Lachwekkend! De straat is helemaal nat van de drank en je betaald er amper een pepernoot voor dus de flessen worden aan de lopende band gekocht.


Hoe hoger de fles gehouden wordt en hoe stoerder je kijkt, des te beter. Dit gaat nog uren door en we genieten van het weer en de mensen om ons heen. Even verder de stad in, is er van alles gaande. We vinden een concert op het marktplein dat omringt is door kroegjes. Op dat moment wordt er gezongen door mannen, die zingen met lage stem. Ze zingen terwijl een ander met een Schotse doedelzak muziek maakt. Het is een wedstrijd met typische muziek uit deze streek en het hele plein is overvol van de mensen. Nog even lekker uitgaan en dan in de vroege ochtend wat uurtjes pakken voor dag 2.

Een beetje brak maar voldaan van een lange nacht gaan we de stad in om lekker een kopje koffie te scoren. Marius en Frederiek zijn al even weg maar uiteindelijk vinden we elkaar weer bij de welbekende bomen. Een bekend scenario met flessen cider herhaalt zich en we hebben duidelijk vakantie, wat een leventje.

Die ochtend is het even schrikken want er is iemand van de Spaanse doane en die wil de schipper spreken en alle papieren zien. Dit wordt onze vuurdoop en maar goed ook want er komen ook nog niet Europese landen, dit moet een makkie zijn. Hij controleert alles, waaronder de vlaggenbrief, verzekering, paspoort en certificaten van marifoon. We moeten duidelijk maken wie de schipper is en wie de eigenaar is. Frederiek is nu officieel de eigenaar, want die stond op de meeste documenten vermeld. Zo, dat is is dan ook weer duidelijk. Na wat ongemakkelijk stiltes en het netjes uitwisselen van informatie en documenten krijgt Paul een mooi kopietje terug. Hierop staat dat alles in orde is en dat er verder geen bijzonderheden zijn. Een perfect document voor de verzameling.

De dag erop gaan we lekker zwemmen, maken we de boot schoon en vullen we ons water bij. Tijd om weer te zeilen en de Watermannen op te zoeken. Die liggen meer richting het westen bij San Juan de la Arena. Gijon was een mooie stad, nu wordt het tijd om het dorpsleven op te zoeken van Spanje.



Dit bericht is geplaatst in Wereldreis 2014-2016. Bookmark de permalink.