2014-08-15 Vigo – Lissabon

17. Voor de wind met Don Daniel
Vigo – Lissabon
13-08-2014 tot en met 18-08-

In vergelijking met de vorige tocht richting Vigo, waarbij we constant wind tegen hadden, is deze tocht een verademing. De tocht naar Lissabon leggen we af in drie dagen en twee nachten. We varen gemiddeld 5,75 knopen, maar soms raken we zelfs de 10 knopen volgens de GPS. Het zeilen voelt als vliegen, constant zo’n 6 á 7 knopen varen met een schip van ruim 13 ton is niet anders te beschrijven.


Zowel de wind (zo’n 25 knopen) als de deining zitten mee. Daarnaast is er veel maanlicht, smaakt de koffie goed en zijn er veel vallende sterren. Nu we gewend zijn geraakt aan het rollen van het schip en de vele geluiden die hierbij horen, geniet je intens van het varen. Gelukkig valt het mee hoeveel mensen er zeeziekte hebben, eigenlijk heeft alleen Daniël er last van.

De laatste nacht neemt de wind sterk af. Daarnaast is de elektrische stuurautomaat overbelast geraakt en daarmee kapot gegaan. Dit betekent met de hand sturen. We veranderen iets in ons ‘dienstrooster’ door shifts van 3 uur te lopen in plaats van 4 uur. Gelukkig neemt de wind in de volgende ochtend, vrij plotseling sterk toe. De laatste paar uur zeilen we met gereefd zeil de Tejo op, dat aan Lissabon ligt. Als Daniel wakker wordt feliciteren we hem met zijn verjaardag. De taart die wij vlak daarvoor in de oven hebben gedaan is helaas nog niet klaar, dus de taart moet maar even wachten voordat we in Lissabon zijn aangekomen, maar de boot hangt vol met slingers


Als we hierna Lissabon binnenvaren merken we dat de getijdenstroming over de rivier Tejo flink tegenzit. Ondanks de wind en deining mee is de stroming zeker 5 knopen en de GPS en plotter zijn totaal de weg kwijt, want we gaan alle kanten op. We besluiten daarom de juiste stroom af te wachten in een haven aan het begin van de riviermonding. Dit is nog een flinke uitdaging omdat deze haven tegen de wind in ligt en de stroming er met grote snelheid voorbij gaat, dat met een kleine haveningang.

De motor staat bijna op vol vermogen en met 1 knoop varen we richting de ingang. Hier moet Paul het schip zo insturen dat het effect van de stroming ons niet op de rotsen zet. Echter, zodra je tussen de pieren veranderd de stroming in 1x in 3 a 4 knopen naar beneden naar 2 knopen de haven in. Met vol gas vaar je dan weer vol de andere pier op. We pakken de ruimte die we hebben en sturen vanuit bijna stilstand (1 knoop), vol de haven in. We maken de bocht niet af maar zetten de motor stationair vooruit en de boot wordt zijwaarts de haven ingedrukt. Niet eerder zagen we de Wildevaart met de punt naar de ene pier en de kont naar de andere pier een haven zijwaarts binnen varen. Tot slot scherp bijsturen en we zijn veilig binnen. Onze voorkeur heeft toch de boot recht naar binnen varen, maar een goede oefening is het wel.

Na gedoucht te zijn staat de stroming dan toch de goede kant op. We varen met zo’n drie knopen stroming mee Lissabon in, terwijl we aan bakboordzijde de ene na de andere toeristische attractie aan ons voorbij zien gaan. Van oude schepen, die meer op een strobaai lijken dan een boot tot hele bussen die ook als amfibie door het water kunnen.

Als we de haven vlak na de Brug van de Revolutie willen aandoen worden we doorgestuurd naar een haven hierachter, waar ook een grote containerterminal staat. Daar vinden we een mooie plek en is het tijd om Lissabon te verkennen.


Lissabon is een prachtige stad, bestaande uit zeven heuvels die elk een uniek perspectief op de stad bieden. Daarnaast ademt de stad een rijke historie uit. We gaan stappen in een buurt die van oudsher bekend staat om de vele tavernes genaamd Bairro Alto (letterlijk hoge wijk), we eten in de historische wijk ‘Alfalma’, een wijk gemaakt als labyrint, en we slenteren nog wat rondom de Praca do Comerco. Dat laatste gebied is in de 18e eeuw zwaar getroffen door een aardbeving, waarna het in rap tempo is heropgebouwd en nu een van de toeristische centra is geworden. De dag erna lopen we met een gids de stad door, om meer van de historie van deze metropool te begrijpen.


Ons voordeel is dat Frank Borsboom, een vriend die we via Scouting kennen, een half jaar in Lissabon gewoond heeft. Hij gaf ons veel bruikbare tips, zoals het nemen van de historische tram 28 die als een achtbaan door de wijk Alfalma zigzagt, het drinken van groene wijn, het aandoen van de vele uitzichtpunten (Miradouro genoemd, Portugees voor zicht van goud), en het bezoeken van de oude stad van de zeevaarders (Belem). Uiteindelijk blijven we vijf dagen in Lissabon voordat we verder zuidwaards varen.

Dit bericht is geplaatst in Wereldreis 2014-2016. Bookmark de permalink.