2015-01-02 St. Charles – Bridgetown (Barbados)

27. Relax, this is the Caribbean man!
St. Charles tot Bridgetown (Barbados)
24-12-2014 tot 02-01-2015

Het is al donker als we Port St. Charles binnen varen, er liggen veel boten voor anker zonder ankerlicht aan, het is moeilijk zien waar we nou precies moeten zijn. Uiteindelijk zien we een groen en rood licht en daarnaast een enkele steiger waar 2 mensen op zitten, romantisch denken we nog. Nog geen minuut later horen we één van de 2 mensen op de steiger heel hard Frederiek roepen, we snappen er niets van en Frederiek heeft direct het idee in een droom beland te zijn, want haar tweelingzus Francien staat op de kade, verrassing!

Ze heeft er op gegokt dat we er 3 weken over doen, wat uiteindelijk +1 dag is geworden en gaat 3 weken met ons meevaren! Door alle emotie`s van aankomst en het onverwachtse bezoek van Francien, zijn we door het dolle heen. We rennen over de steigers, tillen elkaar op en drinken ons overwinningsbiertje die 3 weken op ons gewacht heeft aan boord.

Francien heeft de eerste nacht bij een couchsurf adres geslapen en die jongen brengt ons met zijn allen in de auto naar een uitgaanstent waar we onbeperkt kunnen drinken en waar ze overheerlijke hamburgers hebben, een beter einde van de oversteek en begin van het landleven in het Carieb kunnen we ons niet bedenken! We dansen tot de late uurtjes, zonder nog maar ingeklaard te zijn en regelen de volgende dat het inklaren, waar ze ons op het hart drukken dat we het terrein niet mogen verlaten tot dat alle formaliteiten voorbij zijn. We houden wijs onze mond over ons nachtelijke avontuur!

Het is eerste kerstdag dus we proberen ergens wat eten te scoren, alleen blijkt alles dicht! We krijgen uiteindelijk van een strand tent waar we een uitgebreide rondleiding krijgen (was vroeger een bordeel) vis, die we op de boot opbakken met een couscous salade, zo kan kerst ook gevierd worden, we vinden het prima! Hier ontmoeten we voor het eerst Joe en Juliette van het Amerikaanse zeilschip Osprey, we krijgen vele tips en weten dan nog niet dat we ze de komende 5 weken nog heel veel zullen zien.

Tweede kerstdag moeten we weg uit de haven en varen, alsof we op het gooimeer varen, naar een plek met diverse moorings tussen 2 wrakken en een prachtig koraal ter hoogte van Holetown. Officieel mag je hier niet overnachten, maar zolang we niets horen blijven we, wat een paradijsje hier! We snorkelen en hebben ontelbaar veel vissen om ons heen, je ziet door de vissen het water niet meer als je een stukje brood geeft! Laurens en Thomas gaan naar de paardenrace`s en `s avonds eten we op de bekende Oistins vismarkt, waar we leren dat Dophin Fish een dorade is en gelukkig geen dolfijn! `S nachts zwemmen we terug naar de boot, in het donker is het lastig om de juiste weg in het water terug te vinden zonder je open te halen aan het koraal, gelukkig komen we allemaal heelhuids terug.

Na twee nachten moeten we toch echt deze prachtige plek verlaten en varen we naar de hoofdstad, Bridgetown en leggen we ons anker neer in Carlyle`s Bay. Hier nemen we afscheid van Thomas die het vliegtuig neemt naar Curacau en genieten wij van het moois in de baai, zo zwemmen er schildpadden langs de boot en zien we elke ochtnd vanaf het strand paarden in het water zwemmen als training voor de paardenrace`s. En zien we het moois op het eiland, zo bezoeken we Harrison`s cave, prachtige grotten en wandelen we door het mooie Welchman Hally, met vele planten en bomensoorten en genieten we van het Flower Forest met uitzicht op zee.

In de ochtend zagen we al de Wylde Swan uit Makkum aankomen bij ons in de baai, een prachtige 3 master! Toevallig ontmoeten we `s avonds de kapitein in de kroeg en worden we uitgenodigd om aan boord te komen kijken de volgende dag! We voelen ons vereerd en krijgen de volgende dag van de leerlingen een uitgebreide rondleiding. Het schip zeilt van Nederland naar het Carieb met elke 6 weken een andere groep leerlingen van havo/vwo niveau en maximaal 16 jaar, die les krijgen op de boot en ondertussen veel leren over het reilen en zeilen aan boord van de driemaster. We mogen zelf mee eten met lunch, we genieten van gehaktballen, hagelslag en pindakaas, wat een luxe!

We proberen ondertussen al zo veel mogelijk priviant in te slaan voor de tocht naar de Grenadine, daar blijkt alles een stuk duurder te zijn. We genieten van de geweldige bussen die rondrijden met keiharde muziek en zijn allemaal nog nooit op een plek geweest waar de mensen zo vriendelijk zijn! We ontmoeten twee Ierse jongens die net zijn aangekomen met hun roeiboot vanaf de Canarische eilanden, ze hebben er 49 dagen over gedaan en èèn van de twee is ruim 20 kilo afgevallen! Wat een indrukwekkend verhaal, onze oversteek is er niets bij!

Uitklaren is een heel project, we worden van hot naar her gestuurd, maar uiteindelijk lukt het en krijgen we van de havenmeester nog een vriend aan de telefoon die in Nederland zit en Nederlands praat, we vinden het maar raar, maar praten vriendelijk met deze meneer aan de telefoon en wensen iedereen een fijne jaarwisseling! Want al doen de palmbomen en de temperatuur ons niet denken aan de jaarwisseling, vanavond is het toch echt oud&nieuw! We evalueren in de kuip 2014 en maken voornemens voor 2015, geven elkaar een knuffel en zwemmen naar de kant waar de Wylde Swan een kampvuur heeft gemaakt. We gaan gezellig met sterretjes en al het nieuwe jaar in en belande in een kroeg waar bijna niemand is, het is een sneu gezicht, het hele plafond is vol met balonnen, maar om 3 uur `s nachts zijn deze nogsteeds niet los gelaten vanwege de leegte, ons maakt het niet uit en genieten tot de laatste uurtjes van de muziek, de grote dansvloer en de gezelligheid met elkaar, wat belooft 2015 een mooi jaar te worden, we heben er zin in!

Dit bericht is geplaatst in Wereldreis 2014-2016. Bookmark de permalink.