2015-06-19 George Town – Pig’s Beach

40. Bahama’s cruising paradise
George Town – Pig’s beach
2015-06-17 tot 2015-06-19

‘s Avonds rond tien uur lichten we het anker en verlaten de ankerplaats bij George Town. We varen eerst 6 mijl west tussen de ondiepte`s door, dan zijn we weer op open zee. We hebben hele goede kaarten van de Bahamas gekregen van vrienden in Salinas en hebben alle vertrouwen opgebouwd met de precisie van onze locatie op deze kaarten. Het wordt een wirwar van waypoints met als ondiepste stuk slechts 2 meter, en dat is oppassen voor de Wildevaart die 1,80 diep steekt! We volgen Osprey, aangezien Joe het gebied goed kent en wij geen risico’s willen nemen. Dat blijkt toch lastig omdat je door het donker niet exact de zelfde koers kan aanhouden, zeker in de bochten en je oriënteert beter door eigen kaarten te gebruiken. Wanneer Joe afwijkt van de route houden wij onze eigen gedetailleerde kaarten aan en dat is een goede keus. Net zoals bij de ingang klopt alles precies, tot de decimeter nauwkeurig.

Eenmaal op open zee schiet de dieptemeter al snel naar twee streepjes, dat betekend dat het meer dan 100 meter diep is onder ons. Het waait tot 15 knopen en met volle zeilen kunnen we halve wind naar het noordwesten, langs Great Exuma, lang de cays van dit mooie gebied. De volgende dag komt het spannende moment, want we gaan naar binnen! Dat betekend dat we achter het land gaan varen en daar is de diepte niet meer dan 5 meter over een gebied zo groot als Nederland. Eerst door een opening van 30 meter, waar zware stromingen zijn en de rotsen loeren. Deze ingang heet Dotan’s Cut en is de meest veilige ingang voor zeilboten, wat niet wegneemt dat het nog steeds aardig spannend is!



De motor staat te draaien en de zeilen staan open, want het is voor de wind. Er is stroming tegen en die loopt op tot zeker 3 knopen in verschillende richtingen. De golven springen alle kanten op, inclusief recht omhoog! We moeten aardig bijsturen en ervaren opnieuw dat de plotter, onze digitale kaart waar we onze eigen positie continue monitoren, de tool is om goed koers te houden. Zonder dat je het door hebt wordt je zo op de rotsen gezet en op deze manier stuurt de punt wel eens recht op de rotsen af, maar is dat de manier om er juist van weg te varen. Een onwerkelijke manier van varen!

Dan, totale rust! Vlak, prachtig lichtblauw water en de bodem overal tot zover het oog ziet zichtbaar. We varen in 4 meter diep water en zien zandvlaktes aan beide gangboorden en varen via de gleuf waar het diep is naar de cays. Het is heerlijk zeilen want er is hier geen golfslag en de boot snijd scherp door het water. Alles wat Joe en Juliette ons vertelde toen we plannen maakte in Puerto Rico over de route, is waar en we weten dat dit het mooiste gebied is waar we ooit zijn geweest.

Na deze nachtelijke, korte tocht gooien we het anker uit naast Osprey in 2,5 meter diep water aan een strand, genaamd Pig’s Beach. Heerlijk zwemmen we de hitte van ons af en fascineren ons over de helderheid van het water. Na wat waterpret pakken we de bijboot en gaan op avontuur. Nog voordat we bij het strand zijn zien we een pijlstaartrog, tot we beter kijken. Het is een grote haai van 3 meter die over de grond krioelt in gracieuze bochten. Hyper worden wij ervan en staan verbaast dat wij net nog in dat water aan het zwemmen waren, maar ze zijn ongevaarlijk zegt Joe, dit zijn namelijk Nursery sharks. Dat mag wel zo wezen, maar die hebben wij gevoed zien worden op Curaçao en dat ging er heftig aan toe.



Bij het strand wacht ons het evenement van de streek, de varkens die hier hun eigen eilanje hebben waar ze wonen en die in het water zwemmen. Het is heel bijzonder, want inderdaad, deze varkens komen zwemmend naar de boot toe en brommen om eten. Ze weten dat mensen eten meenemen en overleven op diens vrijgevigheid. Deze varkens die schipbreukelingen blijken te zijn hebben een hilarisch effect met hun spartelende pootjes in het water. Wel oppassen, want op land zijn ze mensen de baas en als ze je bijten, dan bijten ze goed. Terwijl wij ze voeren zwemmen schollen vissen onder de varkens door en vliegen de vogels heen en weer. Frederiek stapt in het water en durft de varkens aan te raken. Ze zijn makkelijk op afstand te houden, zolang de voetjes van de vloer zijn. Een groot varken schrikt van Fred en duwt haar opzij en begint te krijsen. Als verstijfd staat Fred naast de boot, tussen nog 4 andere varkens.

Die dag bezoeken we nog wat andere boten voor een praatje en vinden we een strandje waar ze een eigen sailors lounge hebben gemaakt met hangmatten, tafels, stoelen, kampvuur en er staat zelfs een complete barbecue. We sluiten de dag af met lekker eten op de Wildevaart en kijken een filmpje bij Joe en Juliette. Moe vallen we die avond in slaap, met in gedachte Laurens die dit geweldig had gevonden en de nieuwe avonturen van morgen.

Dit bericht is geplaatst in Wereldreis 2014-2016. Bookmark de permalink.