2015-06-20 Stanly cay & Thunderbolt Cave

41. Haaien, varkens en roggen samen op pad
Stanly cay & Thunderbolt Cave
2015-06-19 tot 2015-06-20

De volgende morgen kunnen we het niet laten om nog een keer naar de varkens te gaan, we hebben wat oude groente en crackers mee, een heerlijk ontbijt dachten we zo! Er komt nog een andere boot langs, een dure bijboot met twee werknemers en een rijke stinkerd. Ze hebben een drone meegenomen die ze in de lucht laten vliegen met een camera erop. Maar terwijl de rijke man nog op de dinghy zit en de werknemers op het land, drijft de bijboot af en de man staat met zijn handen in zijn zakken. Die snapt er geen drol van en durft de bediening niet aan te raken. Je denkt, het is maar een bijboot, maar wel een bijboot van een superjacht! Dit is voor de normale mens onder ons een luxe racemonster met een 250PK motor erachter. Paul pakt zijn kans, die wil wel helpen. We varen langszij en Paul stapt aan boord. De motor gaat hydraulisch naar beneden en voorzichtig in zijn vooruit. De boot komt snel in bewegen en soepel varen ze het strand weer op. Frederiek komt (onder haar rieten hoed) niet meer bij van het lachen, wat moet die rijke stinkerd zich lullig voelen.

We laten de Wildevaart achter bij de varkens en stappen aan boord van Osprey om naar Stanley Cay te varen, nog geen 2 mijl om de hoek. We slepen wel onze dingy, Little Vaart mee en kunnen zo altijd weer terug. Joe en Juliette willen Diesel en water tanken en de nodige luxes als ijs kopen. We moeten zeker een uur wachten omdat er een groot cruisejacht bij de dieselsteiger ligt. Joe blijft geduldig wachten, zonder het anker uit te gooien en zo dobberen we voor de steiger tot we eindelijk aan de beurt zijn.



Na een praatje komen we erachter dat zo’n groot jacht vaak tot 3000 gallon diesel tankt en dat is dan zo’n 11200 liter diesel en zonder emotie wordt er betaald met de creditcard. En dan te bedenken dat de Wildevaart een dieseltank(je) heeft van 80 liter! Zeilers zijn hier in de minderheid, het zijn vaak mensen met veel geld die hier op vakantie zijn met grote motorboten.

Wanneer we klaar zijn legt Joe Osprey voor anker, precies voor het stadje. Het is mooi blauw water en we zijn omringt door mooie stukken land. Het dorpje is klein en alle activiteit is in de haven waar alle jachten liggen. Daar zien wij zeker 30 nursery sharks, allemaal bij elkaar naast de kade. Ze wachten tot ze eten krijgen van de vissers die er tonijnen, Baracuda`s en Dorado’s aan het fileren zijn. Wanneer er een kop in het water wordt gegooid ontstaat er een chaos en schieten de haaien alle kanten op. We kunnen bij een paar traptrede het water inlopen en daar liggen ze dan ontspannen en zwemmen ze in rondjes. Je kan ze aanraken en terwijl je heel erg op je hoede bent krijg je het gevoel dat het hier heel normaal is. Niemand kijkt op of om terwijl wij daar zitten. Het is niet normaal hoe snel je eraan went en dan zien wij zelfs 2 mensen snorkelen op nog geen 10 meter afstand en zo nu en dan zwemt er ook een haai om ze heen. Dit is te gek voor woorden!



We lunchen op Osprey en gaan dan op pad naar Thunderbolt cave. Deze hele plek staat in het teken van de James Bond film ‘Thunderbolt’ omdat in die grot, onder water de film is opgenomen. We pakken de dinghy op het moment dat het laag water is en gaan op pad. Er zijn meer mensen, maar niet veel. We snorkelen een gat onderdoor en komen dan in de mooiste wereld die we ooit hebben gezien. Het is een echte grot met water dat erdoorheen loopt, zeker vier meter diep. Er zitten gaten in het dak van de grot waar lichtstralen doorheen komen die prachtig tot de bodem glinsteren.

De vissen zijn exotisch en overweldigend. Ze zitten overal en zwemmen tussen ons door. We hebben een blikje bonen en laten ze langzaam het blikje ontsnappen. Een kettingreactie ontstaat en overal schieten vissen langs ons heen die je ook aanraken. We zwemmen om de grot heen, ertussen door en ook door het gat dat onder water ligt. Net als James bond duiken we 5 meter ver en komen dan weer buiten of binnen terecht.



Er komt stroming aan, want het gaat weer hoog water worden en dat is gevaarlijk hier. Net zoals bij Dotan Cut, waar we de dag ervoor dit paradijs binnen voeren is hier ook een opening, maar nog smaller. Niet voor zeilboten te adviseren, maar meer voor vissers. De stroming is sterk en zo ook door de grot heen. Toen Joe en Juliette er 5 jaar gelden waren, kwamen zij in sterke stroming terecht. Je moet je dan aan de wanden vasthouden om niet meegesleurd te worden en die wanden hebben scherpe hoeken. We verlaten helaas de grot na ruim een uur van verwonderen en bewonderen, wat een natuurpracht!

We pakken de dinghy die met een mini-ankertje vastligt en gaan op zoek naar een helikopter onder water. Helaas vinden wij die niet, maar nu we toch naar de andere kant van de haven zijn gevaren, kunnen we meteen nog even bij de nursery sharks kijken. Die willen wij wel vanaf het water bekijken want hoe vet is het als zo’n vin langs de boot gaat. We komen dichtbij en Paul filmt met de GoPro onder water, tot onverwachts de boot draait en de camera in het water valt! Daar ligt de dure GoPro op de bodem, tussen de haaien. Ja, daar zit je dan veilig in je dinghy.

Alles went heel snel en door al het onder water leven en het zwemmen ertussen weet je dat rustig blijven en je adem controleren de beste manier is om alles mooi te bekijken en in dit geval de haaien op afstand te houden. Er is vaak gezegd dat je mazzel moet hebben als je een haai tegenkomt en dat de aanvallen op mensen bijna altijd perrongeluk zijn. Dit zijn dan geen 6 meter lange monsters, maar tot 3 meter lange haaien die er niet om bekend staan mensen aan te vallen. Snorkelset op, rustig blijven en plons. Verrassend kalm zwemmen we uiteindelijk met Joe, Frederiek en Paul tussen de roggen en de haaien en filmen ze van dichtbij. Er was 1 haai die op twee meter afstand langskwam en dat is dan heel dichtbij. Je ben in extase en weet eigenlijk niet wat je ogen allemaal zien.



We zoeken verder naar het wrak maar vinden niets. Terug op Osprey besluiten wij terug te gaan naar de Wildevaart en daar vallen we al snel uitgeput in slaap. Deze dag zat zo vol met nieuwe indrukken en beelden dat we doodop zijn. Morgen gaan we weer varen, naar het volgende paradijselijke stukje Bahama’s, namelijk Warderick Wells.

Dit bericht is geplaatst in Wereldreis 2014-2016. Bookmark de permalink.